1. Het Engels kamp
Wat voorafging
1972: een telefoontje
Kapers op de kust
De strijd van De Seranno
Erfpacht
Publieke opinie
Fiat op papier
en geld op de begroting
Oef maar wat nu
Gemengde werking was in,
voor ADJ werd dat
'gemengd beheer'
2. Een nieuwe lente,
een nieuw jeugdcentrum
Wuivende rokken
als vlaggen in de wind
En zo komt men aan de startlijn
van de Hoge Rielen
De cultuurpactwet dicteert
politiek gedrag
Wie gaat het doen?
Bouwen is vermenigvuldigen
Waer bestu bleven?
Het leven op de Hoge Rielen
zoals het was
3. Rimpels op de vijver
Wie heeft welke bevoegdheid?
Pioniers vinden elkaar niet
Ze lopen zich warm
voor de tweede fase

De strijd voor de bestemming van BAD 3 was soms hevig. Politici die in Brussel door Karel Peeters en Paul De Broe werden beschouwd als redelijke mensen, bleken echte kemphanen te zijn eenmaal terug thuis in de Kempen. De initiatiefnemers hadden af te rekenen met verschillende obstakels uit de drie gemeenten Tielen, Lichtaart en Kasterlee, die op weg waren naar een fusie. Het electorale klimaat stuwde eisen en protesten op tot een dam van verzet.
De burgemeester van Tielen (nu deelgemeente van Kasterlee) was erg boos en voelde zich bedrogen omdat allerlei beloften of wat hij daarvoor liet doorgaan, zoals het openstellen van de weg door het domein om zo een directe verbinding te vormen tussen Kasterlee en Tielen en het ter beschikking stellen van een brandweerwagen aan de gemeente, volgens hem niet werden ingelost.
"Het erge was dat die kornuiten al aan hun inwoners hadden beloofd om die weg (terug) te openen. We hebben niet toegegeven. Uiteindelijk hebben we de noordelijke tip van het domein afgestaan om de gemeentelijke weg aan de noordkant van het domein af te buigen richting Kasterlee. [1]" (PDB)
Eenzelfde analyse maakt Edgard Wollaert:
"De Seranno! Verschrikkelijke discussies heb ik daarmee gevoerd, samen met Johan Fleerackers, de toenmalige kabinetschef op Cultuur. De Seranno had wellicht al één en ander aan zijn kiezers beloofd: nu de militairen daar weg zijn, zullen Tielen en Kasterlee een rechtstreekse verbinding krijgen door het vroegere militaire domein. Daar hebben wij ons echt tegen verzet: over ons lijk, dat zal niet gebeuren! We hebben de grote woorden niet geschuwd, we zegden zelfs dat hij dan eerst zijn kinderen mocht laten verongelukken op die verkeersweg door het domein! Verschillende jaren later heeft Ludo De Schryver, die toen directeur was, het idee opgevat om het 'Tejater' een stuk op de middenweg te laten bouwen zodat voor eens en voor altijd duidelijk werd dat de middenweg géén verkeersweg was of zou worden." (EW)
[1] Ter hoogte van Loods 319 aan de Rielenkapel.